هم وجود دارد متصل به اين مدرسه . در همين مدرسه بود كه سيد جمال الدين افغانى حدود سه سال سكونت داشته ، فلسفهء اسلامى را نزد ملا آقا حكمى قزوينى فرا گرفته است . امروزه برخى قسمت‌هاى اين مدرسه همچون زمين آن ، ويران شده است . به پشت بام مدرسه رفتيم و در مقابلمان قزوين ، و در پايين ، خانهء شيخ صالح نمايان شد كه به ويرانه‌اى تبديل شده و از آن جز يك چهار ديوارى چيزى باقى نمانده بود . از بام مدرسه بر منزل قرة العين مشهور كه پس از ازدواج و نقل مكان از خانه پدرش ، شيخ صالح ، در آن‌جا سكونت داشته است ، مشرف بوديم . اين منزل هم‌اينك به ويرانه‌اى تبديل شده است . به سوى الموت : در قزوين بيش از يك روز يعنى همان روزى كه وارد آن شديم ، نمانديم . شب را در آن‌جا گذرانديم و صبح زود روز بعد به راه افتاديم . سه نفر بوديم كه با هم از تهران حركت كرده بوديم و مهندس نصرت اللّه كاظمى هم به ما پيوست . اتومبيل او كه لندور بزرگى بود و خودش رانندگى مىكرد ، ما را به الموت منتقل مىكرد . زيرا طى مسير الموت كه راهى است خاكى و از بيست سال پيش در ميان كوههاى محكم و بلند روبه‌راه شده است ، جز با چنين اتومبيلهاى نيرومندى امكان‌پذير نيست . با اين حال همين راه به خود الموت نمىرسد ، بلكه به فاصلهء زيادى مانده به الموت ، پايان مىپذيرد و در مقابل اتومبيل ، راهى سخت و دشوار و ابتدايى باقى مىماند كه بايستى پيموده شود . پس از خارج شدن از قزوين ، در ميان دشتهاى پهناور و سرسبز كه با انواع مختلف گياهان پوشيده شده بود ، به